Ordu'ya gelip "tarihî hamam" arayan biri genellikle iki şeyden birini bekler: hâlâ ayakta duran görkemli bir Osmanlı hamamı ya da en azından açık bir tarih. Gerçek daha sade. Şehirde ve çevresinde hamam yapıları var, ama Karadeniz'in öbür kentlerine kıyasla yayınlanmış bilgi azdır ve çoğu yapı için kesin yıl yoktur. İyi haber şu: eldeki resmî kayıtlar, bu eksikliği dürüstçe tanımlamayı mümkün kılıyor. Aşağıdaki bölümler İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü sayfalarına, Kültür Portalı yapı ve envanter kayıtlarına, iki hakemli çalışmaya, TDV İslâm Ansiklopedisi'ne ve Türkiye Turizm Ansiklopedisi'ne dayanır. Güncel işletme bilgisi (saat, değerlendirme, kullanım düzeni) bilinçli olarak yazılmamıştır; bunlar değişir ve ancak gideceğiniz yerin kendi kanalından öğrenilir.
Ordu'da hamam yapıları hangi kayıtlarla anlatılır?
Kısa cevap: Başlıca üç kayıt türü vardır: İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü'nün yapı sayfaları, Kültür Portalı'nın gezilecek yer ve kültür envanteri kayıtları ve birkaç akademik çalışma.
Birinci kaynak, Ordu İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü'nün internet sitesindeki "Tarihi Mekanlar" listesidir. Bu liste dört hamam adı sayar: Ünye'deki Çifte Hamam, Altınordu'daki Eskipazar Büyük Hamam ve Eskipazar Küçük Hamam, bir de Ünye Saray Hamamı. Listede adı geçen her yapının ayrıntı sayfası yoktur ya da bu çalışmada açılabilen sayfalar bunlarla sınırlıdır; bu nedenle Ünye'deki iki hamam ile Eskipazar Küçük Hamam hakkında tarih ya da mimari bilgi vermiyoruz. Yalnızca resmî listede adlarının bulunduğunu söyleyebiliriz.
İkinci kaynak Türkiye Kültür Portalı'dır. Portal, aynı Müdürlüğün "Gezi Rehberi" metinlerini "Gezilecek Yerler" altında yayımlar; ayrıca "Kültür Envanteri" bölümünde yapılara ayrıntılı form kaydı tutar. İkisi aynı yapı için birbirinden farklı ayrıntı düzeyinde bilgi verebilir. Yalı Hamamı'nda bunu görürüz: gezilecek yer sayfası yapıyı birkaç cümleyle tarif eder, envanter formu ise yapım tarihi, yapan, onarım ve tescil kararı gibi alanları tek tek sıralar ve çoğunu boş ya da sıfır bırakır.
Üçüncü kaynak akademik yazındır. Elimizde iki çalışma var: Mukaddes Ataman ve Şilen Köseoğlu'nun 2026'da PEJOSS dergisinde yayımlanan Eskipazar Büyük Hamam restorasyon makalesi ile Şerife Tali'nin 2018'de Medeniyet Sanat Dergisi'nde yayımlanan, Aybastı Sefalık Köyü'ndeki iki hamamı ele alan makalesi.
Burada bir yöntem notu önemli: "kayıtlı değil" ile "yoktur" aynı şey değildir. Envanter formunda yapım tarihi alanının sıfır olması, yapının tarihinin bilinmediğini ya da forma girilmediğini gösterir; yapının yeni olduğunu göstermez. Bu rehberde bu iki durumu ayırmak için "kayıtlı değil" ifadesini kullandık. Bir hamamın yaşını tahmin etmek yerine, hangi kaynağın ne dediğini aktarmak daha güvenilir bir okuma sağlar.
Eskipazar Büyük Hamam hangi dönemden, nasıl bir yapı?
Kısa cevap: Ordu İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü ve Kültür Portalı, Eskipazar Büyük Hamam'ı 16. yüzyılda yapılmış bir eser olarak anar. Yapı Altınordu'da, Eskipazar Camii'nin güneyindedir.
İl Müdürlüğü sayfası yapıyı şöyle tarif eder: soğuk, ılık ve sıcak olmak üzere üç bölümlüdür; dış yüzeyi moloz taştan, içi ince kesme taştandır; örtüde kubbe ve tonoz kullanılmıştır. Bu kısa tarif klasik bir Osmanlı hamamının iskeletini verir. Soyunma ve dinlenme alanından başlayıp giderek ısınan mekânlara geçilir; en sıcak bölüm ısıtma düzeninin yanında yer alır. Taş malzeme ve kubbeli ya da tonozlu örtü, ısı ve nemi tutmaya elverişli bu yapı türünün tipik çözümüdür.
Konum bilgisinde küçük bir ayrıntı dikkat çeker. İl Müdürlüğü yapıyı Altınordu'daki Eskipazar Mahallesi'nde gösterirken, restorasyon makalesi "Merkez ilçe Eskipazar Köyü"nden söz eder. Bu fark büyük olasılıkla idari adlandırmadan, yani mahalle ve köy statüsünün zamanla değişmesinden kaynaklanır; ama bunu kaynaklarda doğrulayamadık, bu yüzden yalnızca farkın bulunduğunu not ediyoruz.
Restorasyon: 2010 projeleri ve horasan harcı
Ataman ve Köseoğlu'nun makalesi, hamam için 2010 yılında rölöve (mevcut durumun ölçülü çizimi), restitüsyon (yapının özgün hâlinin kuramsal olarak çizimi) ve restorasyon projelerinin hazırlandığını yazar. Özet, yapının soyunmalık, ılıklık, sıcaklık, hela ve külhan mekânlarını ve üst örtü sistemini, benzer dönem hamamlarıyla karşılaştırarak ele aldığını belirtir. Restorasyonda özgün malzeme ve yapım tekniğine bağlı kalmanın temel ilke olarak benimsendiği, özellikle üst örtü ve sıva kararlarında horasan harcı gibi geleneksel malzemelerin tercih edildiği de özette yer alır. Horasan harcı, kireç ile öğütülmüş pişmiş kil ya da tuğla tozunun karıştırıldığı geleneksel bir harçtır; makalenin özeti bu tarifi vermez, bu açıklama bizim ek bilgimizdir.
Makalenin genel çerçevesi de dikkate değer. Özete göre Osmanlı dönemi hamamları yalnız yıkanma yeri olarak değil, toplumsal ilişkilerin kurulduğu mekânlar olarak da kullanılmış; kent yerleşimlerindeki dönüşümlerle işlevlerini yitiren bazı hamamlar atıl kalmış ve uzun süre kullanılmadıkları için yıpranma sürecine girmiştir. Belgeleme çalışmaları Cumhuriyet döneminde başlamış olsa da yapı sayısı fazla olduğu için restorasyon süreçleri uzun sürmektedir. Yapım tarihi makalenin özetinde yer almaz; bu nedenle 16. yüzyıl bilgisi için İl Müdürlüğü ve Kültür Portalı sayfalarına dayanıyoruz.
Bugünkü durum konusunda kaynaklar farklı
İl Müdürlüğü sayfası, Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından yapılan restorasyon çalışmasının tamamlandığını yazar. Kültür Portalı'ndaki gezilecek yer sayfası (en son güncellemesi 3 Mart 2022 olarak görünür) ise yapının günümüze harap bir durumda ulaştığını, restorasyon çalışmalarının sürdüğünü ve çalışma bittiğinde eski mezar taşlarının ve yörede kullanılan taş eşyaların sergileneceği bir mekân olacağını söyler. İki resmî sayfa birbirine uymuyor. Hangisinin güncel olduğunu biz belirleyemiyoruz; bu yüzden yapının bugün ziyarete açık olup olmadığı ya da hangi işlevle kullanıldığı konusunda cümle kurmuyoruz. Gitmeden önce İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü'nden güncel durumu sormak en sağlam yoldur.
Ziyaretten önce
Yapıyı görmek istiyorsanız iki pratik not: kapalı ya da çevresi çitli olabileceğini varsayıp önce telefonla ya da yazışarak sorun; ve fotoğraf çekme izni gibi konuları yetkili kurumdan öğrenin. Yapıya ulaşım tarifi olarak kaynaklarda yalnızca "Eskipazar Camii'nin güneyi" ve "Altınordu" bilgisi vardır; araç süresi ölçmediğimiz için yazmıyoruz.
Yalı Hamamı nerede, kayıtlara göre nasıl bir yapıdır?
Kısa cevap: Yalı Hamamı, Ordu şehir merkezinde Düz Mahallesi'nde, Süleyman Felek Caddesi üzerinde kayıtlıdır. Kültür dönemi "Osmanlı" olarak girilmiştir; yapım tarihi, yapan ve yaptıran kayıtlı değildir.
Kültür Portalı'nın iki sayfası bu yapıyı birlikte anlatır. Gezilecek yer sayfası yapıyı şöyle özetler: dikdörtgen planlıdır, köşeleri kesme taştan, diğer kısımları moloz taştan yapılmıştır; örtüde ortada büyük, yanlarda küçük tonozlar vardır. Önde bitişik ikinci bir kısım bulunur, bu bölüm iki katlıdır ve üst kısmı ahşaptır. Envanter formu bunu tamamlar: yapı üzeri sıvalıdır, giriş yan cepheden verilir, yan cephede bir baca bulunur ve hamam "orta konumdadır".
Envanter formunun asıl öğretici tarafı boş bıraktıklarıdır. Yapım tarihi, yapan, yaptıran, kitabe, vakfiye ve yapılan onarımlar alanları "0" girilmiştir. Koruma derecesi ve tescil kararı alanları da boştur ya da sıfırdır. Formda su, elektrik ve ısıtma alanlarının karşısında "yok" yazar. Formun oluşturulma ve güncellenme tarihi 24 Eylül 2013'tür; yani bu bilgiler 2013 tarihli bir envanter görüntüsüdür, bugünkü durumu göstermez. Orijinal kullanım ve önerilen kullanım alanlarında "hamam" yazılıdır; bu da yapının işlevinin hamam olarak tanımlandığını gösterir ama bugünkü kullanım hakkında bir şey söylemez.
Yalı Hamamı için tarih yazmıyoruz. Bunun iki nedeni var. Birincisi, kayıtta tarih yok. İkincisi, mimari tarifteki bazı öğeler (moloz taş ve kesme taş birlikteliği, tonoz örtü) Osmanlı hamamlarında uzun bir dönem boyunca kullanıldığı için tek başına dönem belirlemek için yeterli değildir. Bir yapıyı mimari özelliklerinden tarihlemek uzmanlık ister; bunu ancak yapıyı yerinde inceleyen bir çalışma yapabilir ve bu yapı için yayımlanmış böyle bir çalışmaya ulaşamadık.
Ad karışıklığı olmasın diye belirtelim: bu yazıdaki Yalı Hamamı, Kültür Portalı'nda Düz Mahallesi ve Süleyman Felek Caddesi ile tanımlanan hamam yapısıdır.
Ordu Saray Hamamı yapısı hangi özellikleri taşır?
Kısa cevap: Kültür Portalı'na göre Saray Hamamı, Selimiye Mahallesi'nde Hükümet Caddesi üzerinde, ortada büyük bir kubbe ve çevresinde üç küçük kubbeden oluşan taş bir yapıdır. Yapım tarihi ve yapıcısı sayfada yazılı değildir.
Portal metni şöyle tarif eder: ana mekân kare planlıdır, büyük bir kubbesi vardır; üç halvet hücresi ve üzerlerinde üç küçük kubbe bulunur. Halvet, hamamın sıcaklık bölümüne bağlı küçük, kapalı yıkanma hücresidir; Türkiye Turizm Ansiklopedisi'nin tanımında sıcaklık bölümünün içinde kurna, göbek taşı ve halvetlerden oluşan bir yapı anlatılır. Bu tarifte tarih de onarım bilgisi de yoktur, bu yüzden yapı hakkında bir dönem ya da kişi adı yazmıyoruz.
Bu başlıkta bir açıklama gerekiyor: "Saray Hamamı" adı bugün aynı adı taşıyan bir işletme için de kullanılmaktadır. Bu yazı yalnızca Kültür Portalı'nın yapı tanımından söz eder; işletme hakkında hiçbir bilgi (çalışma düzeni, hizmet, değerlendirme) vermez ve vermek amacı taşımaz. İşletmeye ilişkin bilgi isteyen okur için doğru kaynak işletmenin kendi duyurularıdır.
Aybastı Sefalık'taki iki hamam bize ne anlatır?
Kısa cevap: Şerife Tali'nin 2018 tarihli makalesi, Aybastı ilçesinin Sefalık Köyü'ndeki Küçük ve Büyük hamamları bilimsel olarak ilk kez tanıtır ve kitabesiz olan bu yapıları benzer örneklerle karşılaştırarak tarihlemeye çalışır.
Makalenin özeti, bu iki hamamın tek işlevli olarak düzenlendiğini ve klasik Türk hamamı özelliklerini yansıttığını söyler: ılıklık, sıcaklık, su deposu ve külhan bölümleri vardır. Malzeme kullanımı şöyle anlatılır: dış duvarlarda kaba yonu ve moloz taş, iç duvarlarda ve kemerlerde kesme taş, kapı söveleri ve duvar köşelerinde yine kesme taş; kubbe geçişlerinde ise tuğla. Yapıların "sade kurgulu" olduğu, daha çok ihtiyaca cevap vermek amacıyla yapıldığı ve işlevselliğin ön planda olduğu belirtilir. Özetin son cümlesi de önemlidir: bu eserlerin çoğu işlev ve kullanımını yitirmiştir.
Bu çalışma, bu rehberdeki yöntem tartışmasının en açık örneğidir. Kitabesi olmayan bir yapının yaşını anlamak için araştırmacı üç şeye bakar: plan şeması (hangi bölümler hangi sırayla dizilmiş), yapı tekniği (taş, tuğla, geçiş elemanları) ve süsleme. Sonra bu özellikleri tarihi bilinen benzer hamamlarla karşılaştırır. Sonuç bir "tahmin" değil, gerekçeli bir yaklaşıklıktır. Makalenin kesin tarihlendirmesini özetten aktarmıyoruz; özette bir yıl ya da yüzyıl verilmiyor, tam metin bu rehberde kullandığımız kaynaklar arasında okunmadı.
Sefalık örneği, Eskipazar'daki ayrıntılı projeyle de güzel bir karşıtlık oluşturur: biri belgelenmiş, projelendirilmiş ve restore edilmiş büyük yapıdır; öbürü kırsalda, ilk kez tanıtılmış, kitabesiz ve büyük ölçüde kullanımdan düşmüş yapılardır. Birlikte, Ordu'daki hamam mirasının tek bir hikâye olmadığını gösterirler.
Tarihî bir hamam yapısı nasıl okunur?
Kısa cevap: Klasik bir Türk hamamı, soyunma bölümünden başlayıp aralık, ılıklık ve sıcaklık bölümlerine ilerler; sıcaklık bölümünün bitişiğinde de suyu ve zemini ısıtan külhan yer alır.
Türkiye Turizm Ansiklopedisi'ndeki "Hamam" maddesi (Zafer Buzcu, 2019) mimariyi beş bölümde özetler: soyunma bölümü, aralık bölümü, soğukluk (ılıklık) bölümü, sıcaklık bölümü (harare) ve ısıtma bölümü (külhan). Sıcaklık bölümünde herkesin tek tek yıkandığı kurnalar, hamamın merkezindeki göbek taşı ve halvetler bulunur; külhana yakın olduğu için en sıcak bölümdür. Aşağıdaki tablo, bu bölümleri Ordu kayıtlarında geçen örneklerle eşleştiriyor. Eşleştirme yalnızca kaynaklarda açıkça geçen ifadelere dayanır; kaynakta geçmeyen bir bölüm için hücre boş bırakılmıştır.
| Bölüm | İşlevi (genel tanım) | Ordu kayıtlarında geçen örnek |
|---|---|---|
| Soyunmalık | Giriş, soyunma ve kabul bölümü; genelde ısıtılmaz | Eskipazar Büyük Hamam makalesinde sayılır |
| Ilıklık | Sıcağa geçişte ve sıcaktan çıkışta bedenin alışması için ara mekân | Eskipazar (makale), Sefalık (makale) |
| Sıcaklık | Yıkanma yeri; kurna, göbek taşı ve halvetler burada | Saray Hamamı: üç halvet hücresi (Kültür Portalı) |
| Külhan | Suyu ve hamamı ısıtan ocak; yakıt deposu | Eskipazar (makale), Sefalık (makale) |
TDV İslâm Ansiklopedisi'nin "Hamam" maddesi Türk hamamının iki ayırt edici yönünü vurgular. Birincisi yıkanma biçimidir: kaplıca ve ılıcalar dışında havuzu olmayan Türk hamamlarında kurna başında su dökünerek yıkanılır. İkincisi terleme yeridir: ayrı kapalı bir oda yerine her sıcaklık bölümünün ortasındaki yüksekçe seki, yani göbek taşı tercih edilmiştir. Madde ayrıca sıcaklık bölümlerinde Orta Asya'dan beri yapı sanatında görülen dört eyvan şemasının uygulandığını belirtir. Roma hamamlarında en sıcak bölümün caldarium, ocağın ise praefurnium adını taşıdığını da aynı madde anar; yani sıcaktan ılığa uzanan sıra, antik çağdan gelen bir ısıtma düzeninin Anadolu'daki uyarlamasıdır.
Bu sözcüklerden bazıları günlük dilde karışır. Göbek taşı, natır, kurna, halvet ve külhan arasındaki farkı kısa tanımlarla görmek isterseniz hamam sözlüğü yazımıza bakabilirsiniz.
Tarihî hamamlarda kadınlar ve erkekler nasıl ayrılırdı?
Kısa cevap: İki düzen vardı: çifte hamamda kadınlar ve erkekler için iki ayrı bölüm yan yana yapılırdı; tek hamamda ise kadınlar belirli saatlere ayrılırdı.
Türkiye Turizm Ansiklopedisi bu ayrımı açıkça yapar. Hamamlar, erkek ve kadınlara ayrı bölüm yapılıp yapılmadığına göre tek ve çifte hamam diye adlandırılır. Tek hamamlar erkeklerin kullanımına açılmış, belli saatlerde kadınlara ayrılmıştır; çifte hamamlar ise biri erkeklere diğeri kadınlara ait, birbirine bitişik iki hamamdan oluşur. Ansiklopediye göre kadınların giriş kapısı genellikle mahremiyet düşüncesiyle tali yola, erkeklerin kapısı ana yola açılır. TDV İslâm Ansiklopedisi de Arap ülkelerinde pek çifte hamam yapılmazken Türklerde birbirine bitişik, erkekler ve kadınlar için iki yapıdan oluşan çifte hamamların inşa edildiğini yazar. Eskipazar makalesinin özeti de Osmanlı döneminde erkekler ve kadınlar için ayrı hamamlar yapıldığını söyler.
Ordu'daki yapılar için ise elimizde bu konuda bir plan belgesi yok. Eskipazar Büyük Hamam'ın İl Müdürlüğü tarifinde "soğuk, ılık ve sıcak" bölümlerinden söz edilir; ayrı bir kadınlar bölümü anılmaz. Yalı ve Saray hamamlarının portal tariflerinde de yoktur. Bu yüzden bu yapıların çifte mi tek mi olduğunu bilmediğimizi açıkça söylüyoruz. İsim listesinde "Çifte Hamam" diye anılan Ünye yapısı, adı gereği çifte plana işaret edebilir; ama o yapının ayrıntı sayfasına ulaşamadığımız için bu bir çıkarım olarak kalır ve burada daha fazlasını yazmıyoruz.
Bugün çalışan işletmelerin kadın-erkek düzeni de bu yazının konusu değildir; o düzen işletmeden işletmeye değişir ve işletmenin kendi duyurusundan öğrenilmelidir.
Hamam yalnız yıkanma yeri miydi?
Kısa cevap: Hayır. Kaynaklar hamamı aynı zamanda bir toplumsal buluşma mekânı olarak anlatır.
Türkiye Turizm Ansiklopedisi, hamamların temizlik amacının dışında toplumsal yaşamın parçası hâline gelmesinin Osmanlı döneminde olduğunu söyler. Kız beğenme, gelin-güvey hamamı ve kırk hamamı gibi kültürel etkinliklerin yapıldığı hamamlar, tellak, natır ve külhanbeyi ile yaşayan, kuşaklar boyu aktarılan bir kültürün simgesi olarak görülür. Eskipazar makalesi ve Sefalık makalesi de aynı noktayı vurgular: Sefalık özeti hamamları temizlik, doğum ve evlilik gibi toplumsal olayların gerçekleştiği sosyal karakterli kurumlar olarak tanımlar.
Bu işlev nasıl kaybolmuştur? Aynı ansiklopedi maddesi, Cumhuriyet döneminden sonra yıkanma gereksiniminin konutların içinde karşılanmaya başlamasıyla yeni hamam yapımının azaldığını ve eski hamamların sayısının zamanla düştüğünü anlatır; hamamların gelir getirme özelliği azaldıkça yapıların ya tamamen ya da kısmen ortadan kalktığını yazar. Maddeye göre son yıllarda bazı hamamların özgün işlevi turistik amaçla sürdürülmekte, otel içindeki hamam yapıları da bu kültürü yaşatmaktadır.
Eskipazar makalesinin özeti de aynı tabloyu çizer: kent yerleşimlerindeki dönüşümlerle işlevlerini yitiren hamamlar atıl kalmış, kimi yapılar yıpranmıştır. Yani Ordu'da bir hamam yapısının "kullanımda olmaması", genel bir olgunun yerel görünümüdür; belirli bir yapının ihmal edildiği anlamına gelmez.
Tarihî hamam rotasını nasıl planlarsınız?
Kısa cevap: Gitmeden önce yapının açık olup olmadığını teyit edin, kapalıysa dışarıdan bakmayı hedefleyin ve rotayı Ordu gezinizle birleştirin.
Kayıtlardaki yapılar şehrin farklı yerlerindedir: Eskipazar Altınordu'da, Yalı ve Saray hamamları merkezde, Sefalık ise Aybastı ilçesinde. Mesafeler ve araç süreleri kaynaklarda verilmediği ve biz ölçmediğimiz için süre yazmıyoruz. Pratik bir sıra şu olabilir:
- Önce teyit: Ziyaret etmek istediğiniz her yapı için İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü'ne ya da ilgili işletmeye güncel durumu sorun. Yukarıda gördüğümüz gibi iki resmî sayfa bile Eskipazar için farklı durum bildirebilir.
- Dışarıdan okuma: Kapalı bir yapıda bile planı, malzemeyi ve örtüyü dışarıdan görebilirsiniz. Moloz taş ile kesme taşın birlikte kullanıldığı duvarlar, tonoz ve kubbe örtüleri, bacanın konumu gibi öğelere bakmak, yapıyı okumanın en kolay yoludur.
- Fotoğraf: Özel mülk ya da koruma altındaki alanlarda fotoğraf için izin gerekebilir; belirsizse sorun.
- Gezinin geri kalanı: Şehirdeki diğer duraklar için Ordu'da yapılacaklar rehberine bakabilirsiniz. Rotanın Trabzon ve Uzungöl'e uzanmasını düşünüyorsanız Karadeniz rotası yazısı da yardımcı olur. Komşu şehrin yapılarını merak ediyorsanız Trabzon'un tarihî hamamları yazısı aynı yöntemle hazırlanmıştır.
Tarihî bir hamamı görmek ile hamam deneyimi yaşamak ayrı şeylerdir; birincisi çoğu zaman bir yapıyı okumak, ikincisi ise bir hizmeti kullanmaktır. İkincisini düşünüyorsanız hamama giderken ne alınır yazısı hazırlık için kısa bir liste verir; kese ve köpük sırasının ne olduğunu ise kese ve köpük masajı yazısında bulabilirsiniz.
Otel spasında hamam arayanlar için: Beatus Spa Radisson Blu Ordu
Bu yazı tarihî yapıları anlattı. Hamam hizmeti arayan okur için ayrıca bilgi verelim: Radisson Blu Hotel Ordu'nun spasını Beatus Spa işletir; şube Altınordu'da, Boztepe Kümevleri Mevkii'nde, otelin içindedir ve tarihî bir yapı değildir. Spada tek bir hamam vardır; hamam sauna ve buhar odasıyla birlikte kadın ve erkek misafirlerin ortak kullanımındadır. Kadın misafirin kese ve köpük randevusu rezervasyonda planlanır ve o süre boyunca hamam yalnız kadın misafire ayrılır. Kese ve köpük hamamda yapılır, peştemal verilir. Spa 12.30'da açılır, masaj seansları 13.00'te başlar. Spaya otelin girişinden girilir (-1. kat; asansör ya da merdiven). Otelde konaklamanız gerekmez. Ayrıntı için Ordu'da Türk hamamı ve masaj sayfasına bakabilir, otel spası düzenini Ordu spa otel rehberi yazısında okuyabilirsiniz. Randevu için bu sayfadaki çağrı kartından telefonla arayabilir ya da WhatsApp'tan yazabilirsiniz; online rezervasyon motoru yoktur. Herhangi bir sağlık durumunuz varsa, sıcağa duyarlıysanız ya da hamileyseniz hamamdan önce doktorunuza danışın.
